Przejdź do treściPrzejdź do stopki strony
Strona główna Sztuka Teatr, galeria, awangarda. Dziedzictwo Józefa Szajny

Teatr, galeria, awangarda. Dziedzictwo Józefa Szajny

Aleksandra Galant 7 kwietnia 2022
Teatr, galeria, awangarda. Dziedzictwo Józefa Szajny

Dwa ważne jubileusze obchodzi w tym roku TeatrGaleria Studio – to 50-lecie istnienia oraz setna rocznica urodzin Józefa Szajny, legendarnego artysty i założyciela tego miejsca, który nadał mu unikalny kształt i charakter.

W 1972 r. dyrektorem Teatru Klasycznego został Józef Szajna – malarz, reżyser i scenograf, który doprowadził do powstania Teatru Studio. Za jego sprawą zaczęła tam działać scena awangardowa i eksperymentalna. W tym samym roku, obok teatru powstała galeria sztuki współczesnej oraz studium scenograficzne.

Nie umniejszając roli aktora, Szajna w swoich spektaklach duży nacisk kładł na warstwę plastyczną, czyli rozbudowaną scenografię, kostiumy i rekwizyty. Za sprawą cyklu autorskich spektakli „Witkacy” (1972), „Gulgutiera” (1973), „Dante” (1974), „Cervantes” (1976), „Majakowski”(1978) oraz kolejnych wersji „Repliki”, artysta rozsławił Studio na całym świecie.

„Po różnych instalacjach Szajny pozostały obiekty. Ale one bez jego ducha, obecności, już nie mogą funkcjonować jako dzieła sztuki. To są obiekty pomiędzy dziedzinami, trochę rekwizyty, trochę zabytki z przeszłości, trochę komunikaty z tamtej sceny, która jest nie do odtworzenia. Dlatego to jest wyzwanie, w jaki sposób z tym dialogować i twórczo to wykorzystać. Bo to jest przeszłość” – mówi kierowniczka Galerii Studio, Dorota Jarecka. Zapraszamy do wysłuchania rozmowy.

Obchody jubileuszu w TeatrzeGalerii Studio potrwają aż do przyszłego sezonu. W planach są zarówno wydarzenia teatralne, jak i galeryjne, edukacyjne i muzyczne. Szczegółowy plan wydarzeń znajduje się na stronie instytucji:

Jubileusz STUDIO

Kliknij i pobierz transkrypcję tego podcastu.

Audycje Kulturalne są projektem realizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Inne odcinki z tej kategorii

Formy obecności. Sztuka Łemków/Rusinów Karpackich

Formy obecności. Sztuka Łemków/Rusinów Karpackich

Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie prezentuje pierwszą w historii tak szeroką prezentację dorobku artystycznego tej karpackiej społeczności. Obejmuje twórców uznanych, takich jak Andy Warhol, Epifaniusz Drowniak (Nikifor) czy Jerzy Nowosielski oraz artystki i artystów funkcjonujących dotąd poza głównym nurtem. Wystawa przywraca widzialność twórczości Łemków (nazywanych także Rusinami Karpackimi), która przez… Czytaj dalej

„Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina

„Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina

Nowa wystawa w Filharmonii Łódzkiej poświęcona jest niezwykłej relacji jej patrona z rodzinnym miastem. Przywołuje początki jego muzycznej drogi, prezentuje też artystyczną aktywność w mieście swojego urodzenia, w którym koncertował aż 34 razy. Nazywany królem pianistów i obywatelem świata, podziwiany i oklaskiwany na obu półkulach, wspominając lata artystycznej kariery, wydarzenia,… Czytaj dalej

Obrazy do przeżywania – twórczość Sławomira Ratajskiego

Obrazy do przeżywania – twórczość Sławomira Ratajskiego

Wystawa „Fragmenty rzeczywistości” prezentuje prace jednego z najważniejszych przedstawicieli polskiego malarstwa ekspresyjnego. Ekspozycja ukazuje różnorodne sposoby postrzegania świata, w których odbijają się osobiste doświadczenia Ratajskiego. Sławomir Ratajski należy do tego pokolenia artystów, które bezwarunkowo zaufało malarskiemu medium., czyniąc je jedynym i wyłącznym narzędziem swojej wypowiedzi w polu sztuki. Przełom lat… Czytaj dalej

Odyseja Franciszka Bunscha

Odyseja Franciszka Bunscha

Żeglowanie jest koniecznością, życie koniecznością nie jest – maksyma przypisywana Pompejuszowi, odnosi się do jednej z najbardziej poruszających prac Franciszka Bunscha. W rozmowie z Katarzyną Sanocką, syn Franciszka – Jacek Bunsch – opowiada o artystycznej historii rodziny i doświadczeniu pokoleniowym artysty. Franciszek Bunsch – malarz, mistrz grafiki warsztatowej zmarł 23… Czytaj dalej

„Wzory, które się nie nudzą”. Alicja Wyszogrodzka.

„Wzory, które się nie nudzą”. Alicja Wyszogrodzka.

Przez kilka dekad projektowała tkaniny dekoracyjne, użytkowe i odzieżowe, a makatki, ręczniki czy chusteczki z jej charakterystycznymi pracami, do dzisiaj są obecne w wielu polskich domach. Sensoryczna wystawa w Muzeum Miasta Gdyni jest hołdem dla twórczości artystki. Tworzyła tkaniny radosne i kolorowe, ozdobione unikatowymi wzorami – wykorzystywała motywy roślinne (choć… Czytaj dalej

Domicella Bożekowska: „Opętana rysowaniem”.

Domicella Bożekowska: „Opętana rysowaniem”.

Jest uznawana za jedną z najważniejszych przedstawicielek sztuki animalistycznej XX wieku. Rysunki, rzeźby i fotografie zafascynowanej naturą artystki, można oglądać w Koszarach Kantonistów na wystawie „Miasto zwierząt. Domicella Bożekowska”, będącej pierwszą od lat tak dużą ekspozycją jej prac. Domicella Bożekowska niemal całe swoje twórcze życie poświęciła studiom nad zrachowaniami zwierząt. Czytaj dalej