Zbyszko Siemaszko był jednym z najważniejszych fotografów odradzającej się po wojnie Warszawy, autorem ponad kilkunastu tysięcy zdjęć, w tym 222 okładek tygodnika „Stolica”, fotoreporterem i dokumentalistą. Dom Spotkań z Historią przygotował pierwszą w Polsce tak obszerną wystawę prac artysty.
W Audycjach Kulturalnych gościła Katarzyna Madoń – Mitzner, współkuratorka ekspozycji pt. „Zbyszko Siemaszko. Fotograf Warszawy”. Wystawa jest opowieścią o tym, jak fotograf widział Warszawę – miasto, w którym jako żołnierz AK i uchodźca na nowo budował swoje życie po wojennej zawierusze. Pojawiają się też wątki związane z opuszczeniem przez Siemaszkę rodzinnego Wilna.
Choć przedmiotem zainteresowania fotografa była podnosząca się z gruzów i powojennej biedy Warszawa lat 50. i 60., na zdjęciach Siemaszki prezentuje się jako miejsce przemyślane architektonicznie, przyjazne i piękne. Na wybranych przez kuratorów zdjęciach Siemaszko ukazuje miejską architekturę, życie ulicy oraz nocne miasto rozświetlone neonami. Fotografie stanowią cenny zapis codzienności mieszkańców stolicy tamtego czasu.
Siemaszko najczęściej doceniany jest jako „kronikarz” Warszawy, ale Katarzyna Madoń – Mitzner na przykładzie konkretnych zdjęć podkreśla wszechstronność fotografa.
Choć bohaterami fotografii Zbyszka Siemaszki są głównie anonimowi przechodnie, to wyjątkiem jest bohaterka jednego z najbardziej znanych jego zdjęć pt. „Ulewa na Puławskiej”, której historię przypomina kuratorka wystawy. Zapraszamy do wysłuchania rozmowy.
Fot. Ulewa na Puławskiej, okolice kina Moskwa, 12.09.1968.
Zdjęcia dzięki uprzejmości DSH.
Kliknij i pobierz transkrypcję tego podcastu.
-
-
Przechodnie na Marszałkowskiej, 1956
-
-
Dzika plaża pod mostem Śląsko-Dąbrowskim na prawym brzegu Wisły, 1963, FOT. FORUM
„Winogrona” na autobusie w alei 1 Armii Wojska Polskiego (dziś Szucha), lata 50. Fot. FORUM
-
