Po wybitnej kreacji stworzonej w „Zezowatym szczęściu” Andrzeja Munka i licznych wspaniałych epizodach, aktor krótko przed śmiercią mówił, że wciąż czeka na swoją wielką rolę. Kobiela misternie budował postaci w które się wcielał, a wizerunek komika, który do niego przylgnął, z czasem zaczął mu ciążyć.
Bogumił Kobiela ukończył Państwową Wyższą Szkołę Artystyczną w Krakowie, studiując na jednym roku z Kaliną Jędrusik i Zbigniewem Cybulskim. Z tym ostatnim, połączyła go nie tylko wieloletnia przyjaźń, ale także teatr Bim-Bom, który wraz z Jackiem Fedorowiczem i Jerzym Afanasjewem założyli w Gdańsku w 1954 r. Na dużym ekranie debiutował w 1953 r. w „Trzech opowieściach” Konrada Nałęckiego. Po serii epizodów wystąpił w „Eroice” i „Zezowatym szczęściu” Andrzeja Munka. Film o przygodach Jana Piszczyka został okrzyknięty artystyczną sensacją, a bohater wykreowany przez Kobielę, jego życiową rolą. Współpracował z najważniejszymi polskimi reżyserami: Andrzejem Wajdą, Jerzym Skolimowskim, Andrzejem Munkiem czy Wojciechem Jerzym Hasem.
Do historii przeszła jego umiejętność mistrzowskiego żonglowania groteską, ironią, powagą i dramatem przy budowaniu ról, które kreował. Również z tego powodu źle znosił oczekiwanie publiczności, by przede wszystkim był zabawny. Aktor zmarł nagle w wypadku samochodowym. Miał 38 lat.
Więcej o aktorstwie Bogumiła Kobieli, jego rolach teatralnych i filmowych a także planach, których nigdy nie udało się zrealizować, opowiada historyk polskiego kina, dr Piotr Śmiałowski (Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny).
Zdjęcia pochodzą ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego.
Kliknij i pobierz transkrypcję tego podcastu.
Nie jest rankingiem ani przeglądem: to katalog tytułów, które w szczególny sposób współtworzyły polską kulturę, wyobraźnię i pamięć. Projekt Filmoteki Narodowej Instytutu Audiowizualny w pionierski sposób analizuje polską kinematografię, zapraszając do tego nie tylko ekspertów, ale także miłośników kina. Na liście znajdziemy „Akademię Pana Kleksa” czy „Wielką podróż Bolka i… Czytaj dalej
Obszerna monografia przybliża fenomen studia, którego produkcje otrzymywały najważniejsze nagrody na świecie, a także, przez kilka dekad wychowywały kolejne pokolenia widzów. Pogłębione rozmowy z byłymi pracownikami Se-Ma-Fora nie pozostawiają złudzeń, że tworzenie filmów, było tam czymś więcej niż tylko pracą. Wytwórnia została założona w 1947 r. w Łodzi. Szczytowy okres… Czytaj dalej
Wystawa plakatów Andrzeja Pągowskiego „Has na nowo” to spojrzenie na 25 filmów Wojciecha Jerzego Hasa od strony plastycznej. Andrzej Pągowski w rozmowie z Katarzyną Sanocką opowiada o szukaniu inspiracji do tych prac i o tym, jak z okazji stulecia urodzin reżysera ponownie zanurzył się w jego twórczość. Plakaty Andrzeja Pągowskiego… Czytaj dalej
W 2025 r. przypada 50. rocznica premiery legendarnego spektaklu krakowskiego Teatru Cricot 2, który zrewolucjonizował światowy teatr. Z tej okazji Cricoteka zaprasza na nową wystawę czasową, będącą nie tylko hołdem dla dzieła Kantora, ale także refleksją nad recepcją i przyszłością dzieła. „Umarła klasa” miała swoją premierę 15 listopada 1975 roku… Czytaj dalej
Cenzura okaleczała polską kinematografię przez kilka dekad: niektóre filmy zostały brutalnie pocięte, inne wiele lat spędziły na półce, czekając na premierę. Odkrywając sceny usunięte przez urzędników, warto zastanowić się jak wyglądałoby polskie kino, gdyby nie ingerencje cenzorów. „Proszę to wyciąć, czyli historia scen wyciętych z polskich filmów w pierwszym ćwierćwieczu… Czytaj dalej
1 kwietnia mija sto lat od narodzin jednego z największych reżyserów polskiej szkoły filmowej. Wojciech Jerzy Has został jednogłośnie wybrany patronem tego roku przez Senat RP. Obchody symbolicznie zainaugurowało otwarcie wystawy „Has – terytoria czasu i przestrzeni”. „Żyjemy w takich czasach, że czasami tej prawdy objawianej przez sztukę, filmy,… Czytaj dalej