Przejdź do treściPrzejdź do stopki strony
Strona główna Sztuka Pejzaże jak haiku

Pejzaże jak haiku

Magdalena Miszewska 19 czerwca 2018
Pejzaże jak haiku

Maluje szybko, często nieduże formaty. Między innymi dlatego jego obrazy można porównać do krótkich wierszy haiku. W Kordegardzie. Galerii Narodowego Centrum Kultury można oglądać wystawę prac malarskich Józefa Panfila.

Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.

Józef Panfil urodził się w 1958 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Studia ukończył w łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego). Już w trakcie nauki zdecydował się na malarstwo realistyczne, co w szkole z kojarzonej przede wszystkim z awangardą budziło pewne zdziwienie. – Stwierdziłem, że ten świat jest tak frapujący i piękny, że nie widzę innego sposobu przedstawiania go, jak przy pomocy tego malarstwa, które uprawiam – takiego tradycyjnego, może w jakiś sposób konserwatywnego. Po prostu taka osobowość – tłumaczy swoje upodobania Józef Panfil. – To jest postawa, która polega na przyjęciu przez artystę w stosunku do natury postawy empatii, postawy wyciszenia. Nie artysta się liczy ale to, co próbuje przekazać ze znaczeń, które płyną z natury – dodaje kurator wystawy, Łukasz Kossowski.

Artysta uwiecznia pejzaże polskiej wsi, wśród których najważniejsze miejsce zajmują widoki z jego rodzinnych Smardzewic, ale też zabytkowa architektura miejscowości nad Wisłą. Drugim tematem bliskim Panfilowi są krajobrazy południa Europy, Hiszpanii, Francji, Włoch i Grecji. – Tutaj mamy sfumato, mamy zgaszone tonacje, taki romantyczny pejzaż polskiej mgiełki, nokturny, a tam – przeciwieństwo. Bardzo często odmieniam sobie te klimaty i jak dosyć długo maluję motywy polskie, to po pewnym czasie zaczynam tęsknić do tamtych południowych – opowiada.

Józefa Panfila już od dawna uważa się za spadkobiercę tradycji polskich pejzażystów. – Sądzę, że Józef Panfil podąża dokładnie tą samą drogą [co Jan Stanisławski, dziewiętnastowieczny pejzażysta – red.]. Świadomie wybiera małe formaty, żeby mieć możliwość tego szybkiego zapisu. Świadomie ogranicza i skalę tematu, i skalę barwną. Ja czuję w tym malarstwie właśnie to skupienie, tę rozmowę z naturą – mówi Kossowski.

Wystawę „Dowód na istnienie świata” można oglądać w Kordegardzie. Galerii Narodowego Centrum Kultury do 8 lipca. A my zapraszamy do wysłuchania rozmowy z malarzem, Józefem Panfilem oraz kuratorem wystawy, Łukaszem Kossakowskim.

 Zdjęcie: Józef Panfil, fot. Franek Mazur

Pejzaże jak haiku – transkrypcja podcastu

Audycje Kulturalne są projektem realizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Inne odcinki z tej kategorii

Formy obecności. Sztuka Łemków/Rusinów Karpackich

Formy obecności. Sztuka Łemków/Rusinów Karpackich

Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie prezentuje pierwszą w historii tak szeroką prezentację dorobku artystycznego tej karpackiej społeczności. Obejmuje twórców uznanych, takich jak Andy Warhol, Epifaniusz Drowniak (Nikifor) czy Jerzy Nowosielski oraz artystki i artystów funkcjonujących dotąd poza głównym nurtem. Wystawa przywraca widzialność twórczości Łemków (nazywanych także Rusinami Karpackimi), która przez… Czytaj dalej

„Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina

„Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina

Nowa wystawa w Filharmonii Łódzkiej poświęcona jest niezwykłej relacji jej patrona z rodzinnym miastem. Przywołuje początki jego muzycznej drogi, prezentuje też artystyczną aktywność w mieście swojego urodzenia, w którym koncertował aż 34 razy. Nazywany królem pianistów i obywatelem świata, podziwiany i oklaskiwany na obu półkulach, wspominając lata artystycznej kariery, wydarzenia,… Czytaj dalej

Obrazy do przeżywania – twórczość Sławomira Ratajskiego

Obrazy do przeżywania – twórczość Sławomira Ratajskiego

Wystawa „Fragmenty rzeczywistości” prezentuje prace jednego z najważniejszych przedstawicieli polskiego malarstwa ekspresyjnego. Ekspozycja ukazuje różnorodne sposoby postrzegania świata, w których odbijają się osobiste doświadczenia Ratajskiego. Sławomir Ratajski należy do tego pokolenia artystów, które bezwarunkowo zaufało malarskiemu medium., czyniąc je jedynym i wyłącznym narzędziem swojej wypowiedzi w polu sztuki. Przełom lat… Czytaj dalej

Odyseja Franciszka Bunscha

Odyseja Franciszka Bunscha

Żeglowanie jest koniecznością, życie koniecznością nie jest – maksyma przypisywana Pompejuszowi, odnosi się do jednej z najbardziej poruszających prac Franciszka Bunscha. W rozmowie z Katarzyną Sanocką, syn Franciszka – Jacek Bunsch – opowiada o artystycznej historii rodziny i doświadczeniu pokoleniowym artysty. Franciszek Bunsch – malarz, mistrz grafiki warsztatowej zmarł 23… Czytaj dalej

„Wzory, które się nie nudzą”. Alicja Wyszogrodzka.

„Wzory, które się nie nudzą”. Alicja Wyszogrodzka.

Przez kilka dekad projektowała tkaniny dekoracyjne, użytkowe i odzieżowe, a makatki, ręczniki czy chusteczki z jej charakterystycznymi pracami, do dzisiaj są obecne w wielu polskich domach. Sensoryczna wystawa w Muzeum Miasta Gdyni jest hołdem dla twórczości artystki. Tworzyła tkaniny radosne i kolorowe, ozdobione unikatowymi wzorami – wykorzystywała motywy roślinne (choć… Czytaj dalej

Domicella Bożekowska: „Opętana rysowaniem”.

Domicella Bożekowska: „Opętana rysowaniem”.

Jest uznawana za jedną z najważniejszych przedstawicielek sztuki animalistycznej XX wieku. Rysunki, rzeźby i fotografie zafascynowanej naturą artystki, można oglądać w Koszarach Kantonistów na wystawie „Miasto zwierząt. Domicella Bożekowska”, będącej pierwszą od lat tak dużą ekspozycją jej prac. Domicella Bożekowska niemal całe swoje twórcze życie poświęciła studiom nad zrachowaniami zwierząt. Czytaj dalej